Ultradźwięki czy kirety: to nie alternatywy, lecz różne etapy

Wybór między opracowaniem ultradźwiękowym a ręcznym stawia się jako alternatywę, a w dużej mierze jest to alternatywa fałszywa: oba systemy robią co innego i razem dają więcej.

Ultradźwięk działa drganiem o wysokiej częstotliwości, które kruszy złogi, a towarzyszy mu kawitacja i przepływ akustyczny płynu chłodzącego.

Ten przepływ ma własne działanie: rozbija biofilm także tam, gdzie końcówka fizycznie nie dociera, i dlatego ultradźwięk jest szczególnie skuteczny w głębokich kieszonkach i furkacjach.

Kireta działa cięciem mechanicznym i ma przewagę, której ultradźwięk nie daje: czucie dotykowe. Operator wyczuwa powierzchnię korzenia i rozpoznaje, kiedy jest gładka.

To czyni ją niezastąpioną na etapie wykańczania i sprawdzania, bo gładkość ocenia się narzędziem bardziej niż wzrokiem.

Kolejność dająca najlepsze wyniki jest zatem uporządkowana: ultradźwięk do usunięcia większości złogów, kireta do wykończenia i kontroli powierzchni.

Używanie samych kiret wydłuża wizytę i męczy operatora; używanie samych ultradźwięków zostawia powierzchnie wciąż odczuwane jako nierówne i nigdy niesprawdzone.

Co do ustawień, moc utrzymuje się najniższą, jaka pozostaje skuteczna. Wysoka moc nie zwiększa skuteczności proporcjonalnie i usuwa więcej tkanki korzenia.

Kąt liczy się tyle co moc: końcówkę utrzymuje się równolegle do powierzchni korzenia, nigdy prostopadle, i w stałym ruchu, bez zatrzymywania w jednym punkcie.

Chłodzenie nie jest dodatkiem. Bez odpowiedniego przepływu końcówka wytwarza dość ciepła, by uszkodzić miazgę, a przepływ jest zarazem tym, co rozbija biofilm.

Ostrzenie kiret to czynnik pomijany najczęściej. Kireta tępa nie tnie, lecz wygładza złóg, czyniąc go trudniejszym do usunięcia i wydłużając wizytę.

Ostatni punkt dotyczy osób z wszczepionymi urządzeniami kardiologicznymi. Nowsze urządzenia są zwykle ekranowane, lecz przy wątpliwościach właściwym postępowaniem pozostaje ustalenie z kardiologiem.

Podsumowując: ultradźwięk usuwa i rozbija także tam, gdzie nie dociera, kireta wykańcza i pozwala sprawdzić, właściwa kolejność używa obu po kolei, moc pozostaje niska przy równoległej końcówce, a kireta tępa wygładza zamiast ciąć.