Cyfrowa radiologia stomatologiczna: techniki i wskazania

Zasada ALARA kierująca każdym wyborem radiologicznym w stomatologii, porównanie dawek promieniowania pantomogramu, CBCT i tradycyjnej TK, oraz kiedy tomografia stożkowa jest naprawdę wskazana.

Każdy wybór w zakresie radiologii stomatologicznej, od prostego zdjęcia wewnątrzustnego po tomografię komputerową wiązki stożkowej (CBCT), jest regulowany zasadą ALARA — As Low As Reasonably Achievable, czyli najniższą rozsądnie osiągalną dawką promieniowania, zgodną z niezbędną informacją diagnostyczną. We Włoszech zasada ta jest uwzględniona na poziomie przepisów przez Dekret Legislacyjny 187/2000, zobowiązujący klinicystę do uzasadnienia każdego przepisanego badania rentgenowskiego i optymalizacji jego parametrów technicznych w celu minimalizacji dawki pochłoniętej przez pacjenta przy zachowaniu odpowiedniej jakości diagnostycznej.

Cyfrowe sensory, dziś standard w większości gabinetów, oferują bezpośrednią zaletę właśnie w kontekście ALARA: są bardziej wrażliwe na promieniowanie rentgenowskie niż tradycyjne błony analogowe i wymagają zatem krótszych czasów ekspozycji przy porównywalnej jakości obrazu, oprócz praktycznych zalet natychmiastowej elektronicznej archiwizacji, udostępniania innym specjalistom i możliwości cyfrowej obróbki obrazu w celu poprawy jego diagnostycznej czytelności.

CBCT stanowi dziś złoty standard trójwymiarowego obrazowania w stomatologii i chirurgii szczękowo-twarzowej, o zastosowaniach obejmujących planowanie implantologiczne, ocenę złożonych schorzeń endodontycznych, aż po chirurgię jamy ustnej i ortodoncję. W porównaniu z tradycyjną spiralną tomografią komputerową CBCT wykonuje tylko jeden obrót wokół głowy pacjenta zamiast wielokrotnych obrotów, dając znacznie niższą dawkę promieniowania: badania dozymetryczne podają dawki CBCT rzędu 10-60 mikrosiwertów, w zależności od wybranego pola widzenia (FOV), wobec około 2100 mikrosiwertów tradycyjnej TK dla tego samego obszaru anatomicznego.

Nie oznacza to jednak, że CBCT jest pozbawiona wpływu radiologicznego: w porównaniu ze zwykłym zdjęciem pantomograficznym dawka CBCT pozostaje mimo to od 4 do 42 razy wyższa, w zależności od zastosowanych ustawień technicznych. Dlatego jej przepisanie musi być zawsze uzasadnione rzeczywistą potrzebą diagnostyczną, której konwencjonalne dwuwymiarowe zdjęcie nie byłoby w stanie spełnić, wybierając ponadto najmniejsze możliwe FOV zgodne z badanym obszarem — zasada, która, zgodnie z ALARA, dodatkowo zmniejsza dawkę pochłoniętą przez pacjenta bez naruszania jej diagnostycznej użyteczności.

Na Oralzon znajdziesz cyfrowe sensory wewnątrzustne, systemy pantomograficzne oraz urządzenia radioochronne do zbudowania kompletnego protokołu radiologicznego zgodnego z obowiązującymi zasadami bezpieczeństwa.