Wortelresorpties: classificatie en therapeutische aanpak

Het klinisch cruciale onderscheid tussen interne en externe resorptie, de verschillende subcategorieën van externe resorptie en hun respectievelijke behandelingsbenaderingen, van monitoring tot extractie in niet-herstelbare gevallen.

Wortelresorptie is een pathologisch proces waarbij odontoclasten geleidelijk dentine, cement, of beide afbreken, met een anatomisch onderscheid van primair klinisch belang tussen interne resorptie (ontstaan vanaf het interne oppervlak van het kanaal, waarbij nog vitale of gedeeltelijk vitale pulpa het proces in stand houdt) en externe resorptie (ontstaan vanaf het externe oppervlak van de wortel, typisch veroorzaakt door schade aan het wortelcement en het erboven liggende parodontale ligament door trauma, overmatige orthodontische beweging, chronische periapicale infectie of intracoronale bleekprocedures met geconcentreerd peroxide).

Interne resorptie, radiografisch herkenbaar aan de karakteristieke ovale, symmetrische verwijding van het kanaallumen die het normale profiel vervormt, vereist volledige verwijdering van het pulpaweefsel dat verantwoordelijk is voor het proces — door middel van conventionele kanaalbehandeling met bijzondere aandacht voor de driedimensionale desinfectie van de vaak onregelmatige en mechanisch moeilijk te prepareren resorptieholte — waarna het proces definitief tot stilstand komt, aangezien de resorptie daarmee de cellulaire bron wordt ontnomen die het in stand houdt.

Externe resorptie wordt onderverdeeld in subcategorieën met sterk uiteenlopende prognoses: externe ontstekingsresorptie (typisch geassocieerd met pulpanecrose met kanaalinfectie die het proces via blootgestelde dentinetubuli in stand houdt, behandelbaar door de infectiebron te stoppen met kanaalbehandeling) heeft een gunstige prognose indien vroeg behandeld; vervangende resorptie of ankylose (waarbij het parodontale ligament geleidelijk wordt vervangen door bot, met directe fusie tussen wortel en alveolair bot) is een onomkeerbaar proces zodra het is begonnen, met een progressief en onstuitbaar verlies van de wortel in de loop van jaren; invasieve cervicale resorptie (een agressieve laesie die ontstaat in het cervicale gebied, onder het junctionele epitheel, en zich intern rond de pulpa verspreidt totdat er pas in gevorderde stadia communicatie met het kanaal ontstaat) heeft een prognose die kritisch afhangt van de omvang van de laesie op het moment van diagnose.

De therapeutische aanpak van invasieve cervicale resorptie, geclassificeerd volgens het Heithersay-systeem op basis van de circumferentiële en diepte-uitbreiding, omvat doorgaans chirurgische blootlegging van de laesie, mechanische verwijdering van het resorptieweefsel (vaak met behulp van de operatiemicroscoop voor adequate visualisatie van de randen), en vulling van de resterende holte met biokeramisch materiaal — met een gunstige prognose bij laesies van Heithersay-klasse 1-2, maar aanzienlijk terughoudender bij klasse 3-4-laesies die zich uitbreiden tot dicht bij of binnen het kanaalsysteem.

Bij Oralzon vindt u roterende instrumenten voor het opruimen van onregelmatige resorptieholtes en biokeramische cementen voor het vullen van cervicale laesies na chirurgische verwijdering van pathologisch weefsel.