Volledige prothese: moderne bouwtechnieken

Waarom de verticale occlusiedimensie en de centrische relatie de twee parameters zijn die het functionele en esthetische succes van een volledige prothese bepalen, en hoe de digitale workflow de traditionele technieken aanvult.

De constructie van een volledige prothese volgt een technisch protocol dat in verschillende fasen is opgebouwd, beginnend met een voorlopige afdruk in alginaat waarop een individuele lepel wordt gebouwd, gevolgd door een functionele afdruk die met grotere precisie de spierconformatie en de grensbewegingen van de zachte weefsels tijdens de functie registreert. Het meestermodel verkregen uit deze functionele afdruk is de basis waarop de gehele prothese wordt gebouwd, en de kwaliteit ervan bepaalt rechtstreeks de stabiliteit van het afgewerkte kunstwerk.

Twee klinische parameters bepalen meer dan wat dan ook het succes van een volledige prothese: de centrische relatie — de reproduceerbare positie van de onderkaak ten opzichte van de bovenkaak die de patiënt een solide basis biedt voor een correcte occlusale relatie — en de verticale occlusiedimensie (VOD), dat wil zeggen de afstand tussen de kaakbogen wanneer de tanden in contact zijn. Een onjuiste VOD heeft zichtbare gevolgen: indien overmatig, genereert het geluid tijdens het kauwen en spiervermoeidheid; indien onvoldoende, veroorzaakt het een karakteristieke veroudering van het gezichtsprofiel, met lippen die invallen en periorale rimpels die zich accentueren. De fonetiek van de patiënt, dat wil zeggen het vermogen om bepaalde klanken correct uit te spreken met de proefprothese in de mond, is een van de meest betrouwbare klinische instrumenten om de gekozen VOD te valideren vóór de finalisatie.

Op technisch vlak is een element dat vaak weinig bekend is bij de patiënt maar relevant voor de retentie van de bovenprothese, de postdam, de achterste afsluitrand van de plaat die gebruikmaakt van de compressie van de zachte weefsels van het zachte gehemelte om een zuigeffect te creëren dat aanzienlijk bijdraagt aan de retentie van de prothese, vooral bij afwezigheid van hechtmiddelen. De montage van de kunsttanden volgt ten slotte criteria van gebalanceerde occlusie ontworpen om de stabiliteit van de prothese tijdens alle fasen van het kauwen te garanderen, niet alleen in de positie van maximale intercuspidatie.

De afgelopen jaren heeft de digitale workflow, zonder deze nog volledig te vervangen, de traditionele techniek aangevuld: het intraoraal scannen heeft gedeeltelijk het alginaat vervangen voor voorlopige afdrukken, en specifieke software maakt het mogelijk de driedimensionale tandopstelling te ontwerpen en in 3D geprinte proefprothesen te produceren vóór de definitieve realisatie. Een onderscheidend element van de recentere hybride protocollen is precies deze combinatie tussen de twee werelden: traditionele afdrukken blijven als nauwkeuriger beschouwd bij volledig tandeloze patiënten voor de registratie van de zachte weefsels, terwijl de daaropvolgende digitalisering van diezelfde afdrukken het mogelijk maakt de snelheid en herhaalbaarheid van de digitale workflow in de volgende fasen te benutten.

Bij Oralzon vindt u materialen voor functionele afdrukken, harsen voor prothesebases en kunsttanden van verschillende vormen en kleuren voor de constructie van volledige prothesen met zowel traditionele als digitale techniek.