Tandafdruk: digitale versus traditionele technieken

Wat het onderzoek werkelijk zegt over de precisievergelijking tussen intraorale scanners en traditionele siliconenafdrukken: waar de digitale technologie al superieur is, en waar conventionele afdrukken nog steeds de meest betrouwbare keuze zijn.

De intraorale scanner verwerft een driedimensionaal model van de mond van de patiënt via optische sensoren, doorgaans gebaseerd op gestructureerd licht, in een proces dat gewoonlijk minder dan twee minuten vereist en geen enkel fysiek afdrukmateriaal nodig heeft. Vergeleken met de traditionele siliconenafdruk is het meest onmiddellijk door de patiënt waargenomen voordeel het comfort: er is niet langer de noodzaak om de mond lang open te houden met een lepel gevuld met materiaal, een aspect dat het ongemak aanzienlijk vermindert, vooral bij patiënten met een uitgesproken kokhalsreflex of bij kinderen.

Op het gebied van de klinische precisie biedt de wetenschappelijke literatuur echter een genuanceerder beeld dan de marketing van nieuwe technologieën doet vermoeden. Een literatuuroverzicht gepubliceerd in Doctor OS toont aan dat de nauwkeurigheid van optische afdrukken klinisch bevredigend en vergelijkbaar is met die van conventionele afdrukken in het geval van enkele restauraties of vaste partiële prothesen tot 4-5 elementen. Voor meer uitgebreide rehabilitaties — vaste partiële prothesen met meer dan 5 elementen, of protheses voor de volledige kaakboog op natuurlijke tanden of op implantaten — geven studies daarentegen nog een meetbare superioriteit van de traditionele afdruk aan, die minder fout accumuleert over de lengte van de scan.

Een analyse gepubliceerd in Odontoiatria33 voegt een relevant technisch detail toe: voor de scan van een enkele tand of de sectorale afdruk van een implantaatabutment is de precisie van de digitale techniek vergelijkbaar met die verkregen met een polyether-afdrukmateriaal; voor de scan van de volledige kaakboog geven studies daarentegen nog steeds een superioriteit van de traditionele afdruk aan. Interessant is dat, volgens dezelfde analyse, de precisie van de digitale scan meer lijkt af te hangen van de volgorde en beweging waarmee de operator de scan uitvoert dan van het gebruikte scannersysteem zelf: het scannen van de kaakboog via meerdere progressieve passages compenseert bijvoorbeeld gedeeltelijk de leesfouten die zich zouden ophopen bij een enkele continue passage.

Dit beeld suggereert een praktisch nuttigere conclusie dan een absoluut oordeel voor of tegen digitaal: de keuze tussen digitale en traditionele afdruk zou per geval moeten worden gemaakt, op basis van de omvang van de te realiseren rehabilitatie, in plaats van als een principebeslissing die eens en voor altijd in de praktijk wordt genomen. Het is geen toeval dat de meest recente hybride protocollen — bijvoorbeeld bij de constructie van volledige prothesen — bewust traditionele afdrukken combineren voor de stappen waar ze nauwkeuriger blijven met de daaropvolgende digitalisering om de snelheid van de workflow in de volgende fasen te benutten.

Bij Oralzon vindt u zowel traditionele afdrukmaterialen in silicone en polyether voor elke klinische indicatie, als de verbruiksmaterialen compatibel met de belangrijkste intraorale scansystemen.