Rebasing van uitneembare protheses: wanneer en hoe

Het klinische verschil tussen harde rebasing (hard relining) en zachte rebasing (soft relining), wanneer de ene of de andere nodig is, en waarom rebasing altijd een tijdelijke oplossing blijft, bestemd om een nieuwe prothese uit te stellen, niet te vermijden.

Naarmate de tijd verstrijkt, verandert de natuurlijke botremodellering van de tandeloze kaakboog geleidelijk de relatie tussen de basis van de uitneembare prothese en de onderliggende weefsels, waardoor de prothese steeds minder stabiel en minder aansluitend wordt, ook al heeft ze geen zichtbare structurele schade opgelopen. Rebasing grijpt juist in op deze loslating: het voegt nieuw materiaal toe aan het interne oppervlak van de prothese om de aanpassing aan de weefsels te herstellen, zonder het gehele kunstwerk van nul af aan te hoeven reconstrueren.

Hard relining gebruikt niet-veerkrachtige materialen — rigide harsen op basis van polymethylmethacrylaat, dezelfde chemische familie als de oorspronkelijke prothesebasissen — en is de aangewezen keuze wanneer het doel is een echte stabiele en duurzame mechanische aanpasbaarheid van de prothese aan de weefsels te herstellen. Soft relining gebruikt daarentegen veerkrachtige materialen — doorgaans polyvinylsiloxanen (siliconen) of met weekmakers gemodificeerde acrylharsen — die elastisch blijven in de tijd en dienen als dempend kussen tussen de rigide basis van de prothese en het onderliggende mondslijmvlies.

De klinische indicaties voor soft relining omvatten met name bijzonder scherpe of dunne alveolaire botranden, waar een rigide basis herhaalde trauma's aan het slijmvlies zou veroorzaken bij elke kauwbelasting, en gevallen van botondersnijdingen die het inbrengen en verwijderen van de prothese bemoeilijken. Soft relining vindt ook toepassing als weefselconditioneerder: in gevallen van slijmvlies ontstoken door een sinds lange tijd slecht aangepaste prothese kan een tijdelijke zachte rebasing de genezing van de weefsels bevorderen, nog voordat men overgaat tot een definitieve rebasing of een nieuwe functionele afdruk.

Het is belangrijk dat de patiënt een duidelijk klinisch punt begrijpt: hoe effectief ook, rebasingen blijven altijd economische en tijdelijke oplossingen, nuttig om de realisatie van een geheel nieuwe prothese in de tijd uit te stellen, niet om deze onbeperkt te vervangen. De botremodellering van de tandeloze kaakboog is een continu proces dat niet stopt met de rebasing zelf, en een in de loop der jaren meerdere keren gerebaste prothese bereikt niettemin een punt waarop de enkele aanpassing van de basis niet langer voldoende is om adequate functie en comfort te garanderen, waardoor een nieuwe prothese noodzakelijk wordt, gebouwd op een bijgewerkte afdruk van de huidige kaakboog.

Bij Oralzon vindt u materialen voor zowel harde als zachte rebasing, inclusief extra-zachte formuleringen voor de conditionering van ontstoken weefsels vóór de definitieve rebasing.