Brackets: de ingebouwde prescriptie werkt alleen bij correcte plaatsing
Het bracket bevat informatie die de boog aan het element doorgeeft: angulatie, inclinatie en basisdikte zijn ontworpen om elk element naar een vooraf bepaalde positie te brengen.
Dit werkt onder één voorwaarde die men als vanzelfsprekend aanneemt: dat het bracket op precies de positie is geplakt waarvoor het ontworpen is. Een halve millimeter hoogtefout geeft een onbedoelde extrusie of intrusie.
De hoogtefout is de meest voorkomende en achteraf de moeilijkst te herkennen, omdat het resultaat op een prescriptieprobleem lijkt terwijl het een plakprobleem is.
De meest verbreide prescripties zijn Roth en MBT, die vooral verschillen in de torquewaarden van de snijtanden en de angulatie van de hoektanden. MBT voorziet hogere torque op de bovensnijtanden en waarden die op glijmechanica zijn afgestemd.
Geen van beide is absoluut superieur: het zijn samenhangende systemen, en het probleem ontstaat wanneer brackets van verschillende prescripties in dezelfde boog worden gemengd omdat dat toevallig in de la lag.
De slotmaat bepaalt hoeveel speling er tussen boog en bracket bestaat. Een slot van 0,022 inch neemt grotere bogen op en laat hogere krachten toe in de eindfasen, maar laat bij dunne bogen veel speling.
Een slot van 0,018 brengt torque eerder over, omdat de speling kleiner is, maar begrenst de maximaal bruikbare boogdimensie. De keuze hangt af van de voorkeursmechanica, niet van de superioriteit van een van beide.
Keramische brackets beantwoorden aan de esthetische vraag en kennen twee bekende beperkingen. De wrijving met de boog is hoger dan bij metaal, wat het glijden bij het sluiten van ruimten vertraagt.
De tweede beperking weegt zwaarder: keramiek is harder dan glazuur, en een keramisch bracket dat de antagonist raakt, slijt die af. In het onderfront bij een diepe beet is dat een concrete contra-indicatie.
Ook het verwijderen vraagt zorg, want keramiek hecht sterk en kan glazuur meenemen als niet de juiste techniek met daarvoor bedoelde tangen wordt gebruikt.
Zelfligerende brackets vervangen de elastische ligatuur door een clip. Het gedocumenteerde voordeel is minder wrijving en minder stoeltijd bij elke controle.
De verkorting van de totale behandelduur, het voornaamste commerciële argument, wordt door systematische reviews daarentegen minder gesteund dan de communicatie van fabrikanten suggereert.
Kortom: de prescriptie werkt alleen bij precies plakken, prescripties worden niet gemengd, keramische brackets zijn gecontra-indiceerd tegenover een contact makende antagonist, en zelfligerende brackets besparen stoeltijd eerder dan behandelmaanden.